Ik ben al groot

Ik ben al groot

Ik werd wakker en Daddy lag mij duidelijk al boos aan te kijken. Ik word daar altijd zo klein en onzeker van, en dat terwijl ik mij gisteravond zo groot voelde. Daddy bleef mij indringend en boos/teleurgesteld aankijken. Stamelend vroeg ik wat er aan de hand was, maar terwijl ik het vroeg, voelde ik het probleem al… Snel maakte ik excuses aan Daddy, maar Daddy was vastbesloten: vandaag kreeg ik straf.

Daddy zei mij dat ik zo — niet nu, maar straks als hij daar duidelijk opdracht voor gaf — naar het toilet moest gaan. Mijn lichaam, dat al zover getraind was om te luisteren naar Daddy, maakte al direct aanstalten. Ik voelde mijn darmen rommelen en mijn blaas kenbaar maken dat ze het wel een goed idee van Daddy vonden om naar het toilet te gaan. Daddy had alleen niet gezegd hoe laat we zouden gaan, alleen dat we straks zouden gaan. Daddy genoot zichtbaar van mij; mijn lichaam dat direct naar hem luisterde maakte het mij moeilijk, want nu moest ik toch wel erg nodig naar het toilet. Ik moest het ontbijt klaarmaken voor Daddy; hij wilde vandaag graag een gebakken ei met kaas en ham. Toen dat klaar was en ik het voor hem op tafel neerzette, mocht ik naar het toilet om mijn behoefte te doen.

Ik kwam van het toilet en Daddy was ook al klaar met eten. Ik ruimde de tafel voor hem af en hij gaf mij een appel als ontbijt. Hij liep weg en zei mij dat ik, als ik klaar was, netjes geknield naast de tafel op hem moest wachten. Ik at rustig mijn appel op, ruimde alle spullen op en ging netjes geknield naast de tafel zitten wachten tot Daddy kwam. Daddy, die alles via de camera’s kon volgen wat ik deed (niet omdat hij mij niet vertrouwde, maar juist om te zien of alles goed ging, om mij opdrachten te kunnen geven of juist om het mij lastiger te maken), had al lang gezien dat ik klaar was. Hij zat even rustig te genieten van het aanzicht op zijn scherm.

Na een paar minuten kwam hij naar mij toe, zei mij mijn kleren uit te trekken en weer geknield te gaan zitten: benen wijd met mijn handen in mijn nek. Daddy vroeg mij of ik hem wilde vertellen waarom ik vandaag straf had, maar ik moest hem wel blijven aankijken terwijl ik hem vertelde wat ik fout had gedaan. Daddy keek mij teleurgesteld aan; ik voelde mij kleiner dan klein worden en begon te stamelen. Daddy zei mij een grote meid te zijn — want dat was ik gisteravond ook toen ik zelf besluiten ging nemen — en zonder te stamelen te vertellen wat er aan de hand was. Ik keek Daddy aan en zei dat ik per ongeluk vergeten was mijn onderbroekje uit te trekken voor het slapengaan. Daddy vroeg wanneer een onderbroekje in bed wél was toegestaan, en ik antwoordde: "Alleen als het de tijd van de maand is."